Przedstawiamy ceramikę, która pozwala na stworzenie jednolitej powierzchni. Wygląda efektownie, elegancko i nieskazitelnie. Jest szczególnie polecana w przypadku imitacji marmuru, betonu i kamienia, gdy we wnętrzach wymagana jest precyzja i elegancja. Czym są płytki rektyfikowane? Jak je odróżnić? Kiedy warto po nie sięgnąć? Na te i kilka innych pytań odpowiemy w dalszej części artykułu.
Spis treści:
- Płytki rektyfikowane — co to znaczy?
- Płytki rektyfikowane — wady i zalety rektyfikacji
- Jak prawidłowo układać płytki rektyfikowane?
- Płytki rektyfikowane czy zwykłe?
- Czy płytki rektyfikowane można układać bez fugi? Jaką fugę wybrać?
Płytki rektyfikowane — co to znaczy?
Biorąc pod uwagę precyzyjność wykonania, ceramikę dzielimy na kalibrowaną i rektyfikowaną. W pierwszym przypadku gotowe już elementy są sortowane w ten sposób, aby w jednym opakowaniu znalazły się płytki, których rozmiary są najbardziej do siebie zbliżone. W cegiełkach różnice sięgają 1 mm, a w przypadku wielkoformatowych propozycji dochodzą do 3 mm.
Rektyfikowany: co to znaczy?
Płytki rektyfikowane w ostatnim etapie produkcji poddawane są procesowi mechanicznej obróbki, której zadaniem jest maksymalne wyrównanie krawędzi. Dzięki temu różnice pomiędzy elementami nie są większe niż 0,2 mm.
To jednak jeszcze nie wszystko, co daje rektyfikacja. Co to jeszcze znaczy?
Kąty o ostrych krawędziach mają dokładnie 90⁰, gdy tymczasem w kalibrowanych są zaokrąglone.
Powierzchnia kafli jest idealnie prostopadła do boków, co uzyskuje się podczas dodatkowej obróbki mechanicznej. W przypadku ceramiki kalibrowanej występują nierówności na rantach, które należy maskować szerszym spoiwem.
Płytki rektyfikowane — wady i zalety rektyfikacji
Płytki rektyfikowane stają się coraz modniejsze i popularniejsze. Jednak czy jest to rozwiązanie pozbawione wad?
Niekoniecznie.
Płytki rektyfikowane: zalety
- Płytki rektyfikowane można układać w znacznie mniejszych odległościach, co zwiększa estetykę wykończenia
- Dzięki węższym szczelinom fugowym powierzchnię łatwiej utrzymać w czystości.
- Płytki rektyfikowane są nieco grubsze od kalibrowanych, a to znaczy, że są też twardsze.
- Są wszechstronne. Można je układać na ścianach i na podłodze. Zazwyczaj odznaczają się doskonałą odpornością na ścieranie.
Płytki rektyfikowane: wady
- Ze względu na większą twardość płytki rektyfikowane trudniej poddają się obróbce.
- Ich układanie wymaga większego doświadczenia i dokładności zwłaszcza przy zastosowaniu węższych szczelin fugowych. Dlatego lepiej zlecić pracę profesjonalnym glazurnikom.
- Płytki rektyfikowane: wady to także ich cena, która jest wyższa niż gresu kalibrowanego. Różnice jednostkowe nie są duże, jednak przy układaniu większej powierzchni są już odczuwalne dla budżetu.
Jak prawidłowo układać płytki rektyfikowane?
Rektyfikacja płytek nie zmienia sposobu ich układania, jednak wymusza większą precyzję, przez co jest trudniejsza.
Układanie zaczynamy od dokładnego oczyszczenia podłoża — pozbycia się pozostałości kleju, kurzu i pyłu. Najlepiej użyć do tego odkurzacza przemysłowego. Tłuste plamy zmywamy mydłem malarskim.
Powierzchnię też trzeba wyrównać, jeśli różnice są zbyt duże.
Kolejnym krokiem jest gruntowanie, którego celem jest lepsze wiązanie płytki z podłożem, a także zabezpieczenie przed wnikaniem wilgoci do głębszych warstw. Jest to istotne, gdyż rektyfikacja płytek i ułożenie ich blisko siebie sprawiają, że przy dużej nasiąkliwości podłoża elementy będą na siebie mocniej naciskać.
W miejscach szczególnie wilgotnych np. w łazienkach i kuchniach warto też zastosować dodatkową warstwę hydrofobową.
Następnie nakładamy już klej i kafle. Rektyfikacja płytek daje możliwość stosowania różnych odległości — w tym zaledwie 2-milimetrowych, dlatego od inwestora zależy rodzaj dystansów krzyżowych.
Największą trudność w układaniu sprawia jednak przycinanie. Rektyfikacja płytek sprawia, że są one twardsze. Charakteryzują się też większą grubością. Oznacza to, że wymagają elektrycznej przecinarki stołowej. Ręczna nie da im rady.
Płytki rektyfikowane czy zwykłe?
To, czy płytka rektyfikowana czy zwykła będzie lepsza, zależy od wielu czynników. Nie zawsze bowiem trzeba inwestować w droższe rozwiązanie. Wręcz przeciwnie, są miejsca, w których to właśnie nieregularność kafli kalibrowanych jest ich największą zaletą. Takie rozwiązania świetnie sprawdzają się w stylach loftowych i boho, które uwielbiają wszelkie nierówności i niedociągnięcia. Są też świetne w aranżacjach eklektycznych oraz tych o charakterze wiejskim, toskańskim i prowansalskim.
Zatem płytka rektyfikowana czy zwykła? Kiedy wygrywa ta pierwsza?
Warto na nie postawić w przypadku powierzchni o wysokim połysku. Imitacja marmuru, czy płytki perłowe najlepiej wyglądają z wąskim spoiwem.
Na rektyfikowane płytki warto zwrócić uwagę, gdy decydujemy się na dekory 3D lub patchwork. Dotyczy to w szczególności motywów geometrycznych, gdy ułożenie elementów obok siebie tworzy ciekawą strukturę o trójwymiarowym efekcie. Grube spoiwo może burzyć ich ostateczny wygląd. Rektyfikowane płytki są droższe, jednak warto w nie zainwestować. Dzięki perfekcyjnym wykończeniu florystyczny wzór nabierze intensywności, geometryczny motyw głębi, a marmuropodobna podłoga — nieskazitelnej elegancji.
Płytki rektyfikowane są uniwersalne. Do części reprezentacyjnych takich, jak salon, jadalnia, hol i przedpokój płytki rektyfikowane wprowadzają elegancję, będąc jednocześnie elementem dekoracyjnym. Sprawdzają się w niewielkich mieszkaniach, gdyż ich jednorodna struktura optycznie powiększa przestrzeń.
Minimalna ilość fugi to rozwiązanie, które esteci i perfekcjoniści docenią w kuchni i łazience. Utrzymanie spoiwa w czystości jest trudne. Tłuste zabrudzenia lub zacieki z mydła i wody ciężko usunąć. Wąska fuga eliminuje ten problem i pozwala utrzymać wysoki stopień higieny.
Czy płytki rektyfikowane można układać bez fugi? Jaką fugę wybrać?
Mitem jest, że płytki rektyfikowane można układać bez fugi. Mury pracują, a brak dystansu sprawi, że elementy będą na siebie mocno naciskać, co prowadzić będzie do pęknięć i ich kruszenia. Fuga ułatwia też wymianę pojedynczych elementów w przypadku uszkodzenia.
Jaka szerokość fugi do płytek rektyfikowanych będzie najlepsza? Tu wybór zależy od własnych preferencji, chociaż zazwyczaj klienci decydują się na nie właśnie ze względu na możliwość ograniczenia szerokości spoiwa. Grubość 1,5-2 mm wystarczy, aby spełniało ono swoją funkcję. Niewielka ilość spoiny, zwłaszcza dobrana kolorystycznie, nie zaburza efektu gładkiej, jednorodnej powierzchni.
Dla porównania — grubość spoiwa w kalibrowanej ceramice powinna mieć 3-5 mm dla mniejszych formatów, a w przypadku większych nawet 6-10 mm.
Kolejne pytanie to rodzaj spoiwa, jakie jest odpowiednie, gdy kładziemy płytki rektyfikowane. Fuga powinna charakteryzować się wysoką elastycznością. Warto też wybrać opcje o dodatkowych właściwościach hydrofobowych. W przypadku opcji cementowych lepsze są te o drobnym uziarnieniu. lepiej wypełniają wąskie szczeliny. Fugi epoksydowe natomiast sprawdzają się w kuchniach, łazienkach i wszelkich miejscach narażonych na zabrudzenie i działanie wilgoci.
